Toen ik enkele weken geleden ging informeren in bibliotheek, winkels,…, om flyers en posters van ANBN te verspreiden, was ik geschokt door de reacties. Er was heel veel weerstand en ik kreeg uiteindelijk een “nee”. Dat was voor mij echt even slikken!

Maar in het leven gaat alles met ups en downs, het blijft nooit regenen en dag en nacht kunnen niet zonder elkaar en ik kreeg dus op een dag een mooie kans om het taboe te helpen doorbreken!
Onze schepen van o.a. samenleving en gezin, gezondheid, gelijke kansenbeleid,… sprak me tijdens mijn bezigheden als vrijwilliger in de serviceflats aan met de vraag of ik niet op de kieslijst wou staan om haar zo te ondersteunen bij de komende lokale verkiezingen. Zij wil een stem geven aan alle mensen in de samenleving: bejaarden, zieken, jongeren en zeker ook mensen met een psychische kwetsbaarheid.
Zij vertelde dat ze mijn levensverhaal had gelezen naar aanleiding van mensen die mij hadden leren kennen via mijn vrijwilligerswerk en bij wie ik blijkbaar toch iets had wakker gemaakt dat zij de moeite waard vonden om te delen.

Ik was enorm geraakt door haar empathie en openheid. Ook zij had een verhaal te vertellen, een rugzak mee te dragen en ik voelde de oprechte wil bij haar om op te komen voor iedereen in onze samenleving! Zij wil benadrukken dat iedereen talenten heeft en iets bij te dragen heeft aan een maatschappij die steeds diverser wordt. Met een aantal initiatieven wil zij onderwerpen als: agressie binnen het gezin, sterrenkindjes, dementie, psychische kwetsbaarheid,… onder de aandacht brengen en zo helpen het taboe te doorbreken dat er nog zo vaak heerst.

Ik zie mijn plaats op de kieslijst als een kans om ons, mensen met een eetstoornis én meer algemeen, mensen met een psychische kwetsbaarheid een “gezicht” te geven, een plaats in de samenleving!

Yes, we can!
Pennetje