Sinds mijn lichaamsbeeld het onmogelijk maakt om genoeg zelfvertrouwen bijeen te sprokkelen om een lief te versieren, ben ik noodgedwongen single. De twee relaties in mijn studententijd stelden niet veel voor, dus had ik geen behoefte aan het platdraaien van break-up songs en mijn kotgenoten het leven zuur te maken. Maar tijdens mijn herstel vond ik een nieuw doeleinde voor de muziekcategorie die menig gebroken harten over hun ex hielp. Ze werd de middelvinger naar mijn eetstoornis.

In plaats van een eindeloze monoloog van leugens en manipulaties te ondergaan, zing ik liedjes waarvoor ik een nieuwe appreciatie heb gevonden. Lily Allen maakte een anthem dat ideaal blijkt voor het tackelen van onzinnige eetregels. Mijn respons op “JE MOET DIT” of “JE MAG NIET DAT” wordt dan “^♫ fuck youu, fuuuck you very very mu-uuch ^♪”. Zo gaat het iets beter om de focus te verleggen en niet te luisteren naar de nodeloze bevelen. Het is geen wondermiddel, maar het helpt om tegen de eetstoornis in te gaan en het geeft kracht om de angst in de ogen te kijken. Dat betekent herstel voor mij – de stem herkennen en ervoor kiezen fuck you te zeggen.

Doorgaans ben ik geen voorstander van ongevraagd advies, toch kan ik alleen maar aanraden je eens stevig te laten gaan op “You can go your own way”, “We are never ever getting back together”, “Since U been gone”, “You don’t own me” of “Move bitch get out the way” (de laatste twee zijn geen break-up songs, maar ook zeer toepasselijk). Take your pick, genoeg break-up songs om jouw herstel-soundtrack uit te kiezen of een empowerende playlist van te maken.

Buiten die middenvinger opsteken, oefen ik ook milder te zijn voor mezelf. Het voelt onwennig, omdat het lijnrecht tegenover het geroep van de eetstoornis staat. Gelukkig bestaan er nóg meer muzikale liefdesverklaringen dan break-up songs. En ja, die mogen we ook aan onszelf opdragen. Heb je ooit al eens geprobeerd om een love song recht vanuit je hart aan jezelf te zingen? Let’s go for it.

Liefs,
R