De laatste weken hoorde ik in de media regelmatig spreken over ultra bewerkte voeding en de invloed op gezondheid. Als je, net als ik, allergisch bent voor de discussies hierover, lees dan vooral verder. Want wees gerust: ik ga het niet hebben over de mogelijke negatieve invloed van ultra bewerkte voeding op gezondheid.

Ik wil het wel hebben over de mogelijk negatieve invloed van al het gepraat en gefocus hierop en hoe je daarmee om kan gaan.

Op mij en mijn herstelproces heeft het alleszins een negatieve invloed. Mijn eetstoornis vindt er heel wat munitie in om mij mee te bestoken en aan te vallen. Nog het meeste wanneer mensen in mijn omgeving het hebben over ‘dat ze gelezen hebben hoe ongezond bepaalde voeding wel niet is’ en ‘hoe zij proberen meer dit en minder dat te eten’.

‘Zie je wel,’ zegt mijn eetstoornis dan, ‘hij of zij zegt het toch ook. Je mag dit of dat echt niet eten. Het is ongezond.’

Gelukkig ben ik sterker geworden om haar weerwoord te geven en me minder van mijn stuk te laten brengen.

‘Weet je wat nog ongezond is?’ antwoord ik haar nu, ‘te weinig eten. Je lichaam heeft energie nodig om te kunnen functioneren: om je warm te houden, te verteren, te bewegen, na te denken, te luisteren … Misschien moeten ze dat ook eens in de krant zetten?’

‘Mja, ik weet niet …’, zegt mijn eetstoornis. ‘En weet je wat nog ongezond is?‘

Te veel onbewerkte voeding eten, bijvoorbeeld groenten en fruit. Echt waar. Groenten en fruit leveren belangrijke voedingsstoffen, maar als je er te veel van eet kan je spijsvertering de mist in gaan of krijg je te weinig energie binnen om je lichaam goed te laten functioneren. Alle voedingsmiddelen leveren noodzakelijke voedingsstoffen. Er bestaat eigenlijk niets als ‘goede’ of ‘slechte’ voeding. Het is vooral belangrijk dat er balans is.’

‘Ja, maar …’

‘Ik ben nog niet klaar.’ Ik ben niet meer te stoppen nu. ‘Weet je wat nog ongezond is? Angstig zijn en stress hebben rond voeding: over wat je wel of niet mag eten en hoeveel dan wel. Stress is echt niet goed voor je gezondheid. Je lichaam lijdt eronder. Laat ons dus vooral niet stressen over of we wel gezond genoeg eten, want dan zijn we sowieso al ongezond bezig.’

‘Ik vind toch dat …’

‘En als ik echt helemaal all the way kan gaan. Gaat dit echt over ‘gezond’? Of gaat het over de angst om dik te worden? Om hoe fat phobic wij in onze samenleving zijn? Hoe vaak zeggen we niet dat we denken aan onze gezondheid, maar denken we eigenlijk aan ons gewicht? We hebben het ingepeperd gekregen dat dikker gelijk staat aan ongezonder, maar uit heel wat onderzoek blijkt dat dit niet klopt. Je kan gezond of ongezond zijn op gelijk welk gewicht.’

‘Toch denk ik …’ De eetstoornis blijft verder gaan in mijn hoofd. Dat zal niet veranderen. Dat is haar aard.

En ik zal in mijn ééntje ook niet veel kunnen veranderen aan de boodschappen rond voeding die in de media komen. Ook niet aan wat mensen in mijn omgeving hierover zeggen. Maar wat ik wel kan, is die boodschappen uit de media links laten liggen.  Of als hier in mijn omgeving over gesproken wordt het gesprek een andere richting proberen uit te sturen.

En misschien nog het belangrijkste: ruimte geven aan wat mijn gezonde zelf over voeding geleerd heeft en daaraan vast te houden. Wat in de media komt, is namelijk geen individueel afgestemd voedingsadvies.