Hoe kan ik mezelf weer vertrouwen na een eetstoornis?
Jarenlang heb ik in overleefmodus geleefd en mezelf kleiner gemaakt. Dit heeft een enorme deuk in het vertrouwen in mezelf achtergelaten. Hoe heb ik het toch zo ver kunnen laten gaan … hoezo heb ik jaren zo ongelukkig geweest en heb ik niet rapper voor mezelf gekozen!?
Ik maakte mezelf lang wijs dat dit het nu eenmaal was. Dat er geen betere wereld bestond voor mij en dat mezelf uithongeren, isoleren en saboteren de realiteit was en dat dat het enige was waaruit mijn leven zal bestaan. Ik had wel dromen, maar die dromen voelden als een illusie. Iets waar ik zelf niet van zou mogen dromen. Een onbereikbare wereld. Er was niks in mezelf dat nog geloofde in een betere toekomst.
Het is dan ook moeilijk om na jaren zo te hebben gedacht om terug te vertrouwen op jezelf. Ik ben bang om terug in die spiraal te geraken. Om terug het nut van niks in te zien en mezelf weer helemaal te laten gaan. Ik zie ook nu pas in hoe erg ik het wel niet gehad heb en hoe ik jaren als een schim van mezelf leefde.
Kleine stappen richting vertrouwen
Ik begin op een rustige manier terug voor mezelf te kiezen. Want hoe meer ik uit mijn comfortzone kom, hoe meer ik beleef dat er veel meer is dan ik jaren dacht. Ik voel dat actie nemen een manier is om terug een beetje vertrouwen te krijgen. Dat ik er zelf voor kies om meer te willen van dit leven.
Op die manier zie ik in dat die droomwereld die zo onbereikbaar leek eigenlijk helemaal niet zo onbereikbaar is. Mijn droomwereld is dan ook helemaal niet zo veel gevraagd. Ik wil mezelf gewoon kunnen uiten, mensen om mij heen hebben die ik liefheb/mij liefhebben en de wereld ontdekken. Het is jammer dat ik jaren niet heb gezien dat ook ik dit verdien zoals iedereen dit verdient en dat dit eigenlijk helemaal niet zo speciaal is.
We zijn nu een maand in het nieuwe jaar en ik vind dit een goed startpunt voor terug op het juiste pad te geraken. Niet met grote doelen of met grote bucketlists maar gewoon rustig. Kleine stappen in de juiste richting is waar ik voor ga. Het hoeft geen perfect proces te zijn om vooruit te gaan.
Op mijn eigen tempo vind ik wel wat ik wil en leer ik meer zelfvertrouwen krijgen door te doen en niet alleen te hopen.


